We blijven in het reisthema. Morgen gaan we zelfs de hele wereld rond. Het is het jaarthema op de school van ons Mie-ke en dus worden alle feestelijkheden ingekleed in dit thema. Morgen is het kerstdrink met een echte wereldtentoonstelling. U raadt het al: er worden ook hapjes en proeverijtjes voorzien naargelang de smaak van het land. Dus gingen we vanavond aan de slag en komt er morgen dit uit onze wereldkeuken...
Voor La douce France:
Boursin-hapje met een knapperige cracker. Die crackers dat is een uitvinding van Rita. Een heerlijke altijd inzetbare uitvinding. Zoet of zout, en altijd knapperig. Het recept volgt nog, want het is ideaal voor de komende feestdagen!
De Boursin-hapjes schudden we kant-en-klaar uit een potje Boursin Salade. Verkrijgbaar in verschillende smaken, en klassiek ketogeen!
Voor Griekenland:
Een frisse tzatziki met een knapperige cracker. U ziet het: die crackers zijn een all-round artikel! De tzatziki is een nieuw probeersel en past helemaal in de categorie 'simpel, maar lekker'. Je neemt wat komkommer en raspt of snijdt deze heel fijn. Je mengt met Griekse yoghurt en wat room. Voor ons Mie-ke gebruikte ik 20g komkommer, 20g yoghurt en 15g room voor een ratio van 2,56:1 Je kan desgewenst nog wat peper en een ietsiepietsie look toevoegen voor extra smaak. Het is mmm, lekker fris en veelbelovend. Benieuwd of het in de smaak valt van ons kritische Mie-ke!
In Engeland:
worden we uitgenodigd voor een echte Britse thee met een heerlijke appelcrumble. Héhé, soms zijn we toch echt goed voorbereid!
In Spanje:
proeven we van heerlijke tapas. Een potje olijven en wat vette salami-worstjes. Ook lekker simpel. Olé!
Nederland en Mexico zullen ons op een andere manier moeten vermaken. Voor poffertjes kan ik nog wel iets verzinnen, onze pannenkoeken in mini-versie zou wel lukken. Maar chili con carne daar heb ik niet zo meteen inspiratie voor... Enne, ze moet zich nu ook niet over-eten hé.
De voorbereiding van onze wereldreis valt alleszins al heel goed mee. Benieuwd of ons Mie-ke even enthousiast zal zijn. Wij mogen voor onszelf in ieder geval vertrouwen op de culinaire expertise van de leerkrachten. De thuisblijvers koken zelf hun potje. Olé!
Posts tonen met het label proeven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label proeven. Alle posts tonen
donderdag 15 december 2011
De wereld rond
Labels:
feest,
proeven,
recept,
simpel,
wereldkeuken
woensdag 12 oktober 2011
Buienradar
Sinds deze herfstzomer hebben Man en ik op het web de functie 'buienradar' ontdekt. Met behulp van 'buienradar' probeerden we in te schatten of onze Meisjes gewoon nat of kletsnat werden tijdens hun 10-daags buitenleven-in-tenten. Bij elke consultatie, zowat elk uur, kromp ons hart ineen: bui na bui zagen we over hun kampregio vliegen. Onze verbeelding zag hen al zwaar ziek naar huis drijven. Ouderhart draaide overuren in bezorgdheid. Ten onrechte. Ofwel kampeerden de Meisjes op een magische plek, ofwel is 'buienradar' niet zo accuraat. Sindsdien doen we een beetje lacherig over onze regendetectie.
Nochtans, dezer dagen zou ik goud geven om een functie 'buienradar' te ontdekken op het web. Eentje dat de grillige buien van ons Mie-ke kan voorspellen. Wat mij een hele uitdaging lijkt. Zowat alles lijkt deze week een boze bui te kunnen triggeren. Een woord, gezegd of niet gezegd. Een idee, denkbeeldig of reëël. Een blik, scheef of vrolijk. Een menuutje, lekker of niet.
Kunnen we de eerste drie nog onderbrengen bij de categorie groeiprocessen waar elke ouder meer of minder grijs haar van krijgt, blijkt het laatste discussiepunt toch wat delicaat. Mie-ke lust niet wat er op haar bord ligt. Mie-ke wil iets anders. Ouder vindt dat kind ook wel eens moeten eten wat niet op de favorietenlijst staat. Mie-ke eet niet. Ouder houdt voet bij stuk. Ouderhart doet zeer: ocharme dieet, ocharme kind, altijd en nooit niet. Ouder houdt schijnbaar voet bij stuk. Mie-ke eet niet. Enfin, dit kon natuurlijk uren doorgaan en met wellicht een zekere uitkomst.
Uiteindelijk doen we wat vele regeringen ons al voordeden: we sluiten een compromis. Half-half is ook goed en deze bui drijft ook weer over.
Nochtans, dezer dagen zou ik goud geven om een functie 'buienradar' te ontdekken op het web. Eentje dat de grillige buien van ons Mie-ke kan voorspellen. Wat mij een hele uitdaging lijkt. Zowat alles lijkt deze week een boze bui te kunnen triggeren. Een woord, gezegd of niet gezegd. Een idee, denkbeeldig of reëël. Een blik, scheef of vrolijk. Een menuutje, lekker of niet.
Kunnen we de eerste drie nog onderbrengen bij de categorie groeiprocessen waar elke ouder meer of minder grijs haar van krijgt, blijkt het laatste discussiepunt toch wat delicaat. Mie-ke lust niet wat er op haar bord ligt. Mie-ke wil iets anders. Ouder vindt dat kind ook wel eens moeten eten wat niet op de favorietenlijst staat. Mie-ke eet niet. Ouder houdt voet bij stuk. Ouderhart doet zeer: ocharme dieet, ocharme kind, altijd en nooit niet. Ouder houdt schijnbaar voet bij stuk. Mie-ke eet niet. Enfin, dit kon natuurlijk uren doorgaan en met wellicht een zekere uitkomst.
Uiteindelijk doen we wat vele regeringen ons al voordeden: we sluiten een compromis. Half-half is ook goed en deze bui drijft ook weer over.
Herkenbare weergave van 'boos' en vooral prachtig getekend,
uit het boek 'Vrolijk' van Mies van Hout
bij Uitgeverij Lemniscaat.
zondag 6 juni 2010
Koken met K's
Wie jarig is, mag kiezen wat er wordt gegeten die dag.
Papa kiest voor zelfgemaakte kaaskroketten. Het is een jaarlijkse oefening. Een eerste maal, een aantal verjaardagen geleden, werden de kaaskroketten geserveerd in de vorm van een pasta met een heerlijke kaassaus.
Ondertussen heb ik wel wat meer ervaring. En een doos diepvrieskroketten in reserve.
Deze keer ga ik voor de versie met handgeraspte kaas. Kaas geraspt met liefde. Dat proef je. Of misschien zijn het mijn vingertopjes...
Ik waan me even de betere hobbykok - Sergio Herman heb je geproefd? je moet proeven! - of beter gezegd de betere ketokok? Dat is makkelijker die zijn niet zo dik gezaaid.
En qua creativiteit moeten die niet onderdoen, integendeel!
Voor ons Mie-ke gaan we voor een ketogene versie van de zelfgemaakte kaaskroketten. En om eerlijk te zijn, die is een stuk eenvoudiger.
8g Eiwit
10g Amandelpoeder
Het eiwit lichtjes loskloppen. De Kiri-kaasjes in het eiwit dompelen en daarna door het amandelpoeder rollen. Nog even in de koelkast laten opstijven.
Zeer voorzichtig één voor één frituren in olie.
Serveren met groentjes en mayonaise, volgens ratio.


Papa kiest voor zelfgemaakte kaaskroketten. Het is een jaarlijkse oefening. Een eerste maal, een aantal verjaardagen geleden, werden de kaaskroketten geserveerd in de vorm van een pasta met een heerlijke kaassaus.
Ondertussen heb ik wel wat meer ervaring. En een doos diepvrieskroketten in reserve.
Deze keer ga ik voor de versie met handgeraspte kaas. Kaas geraspt met liefde. Dat proef je. Of misschien zijn het mijn vingertopjes...
Ik waan me even de betere hobbykok - Sergio Herman heb je geproefd? je moet proeven! - of beter gezegd de betere ketokok? Dat is makkelijker die zijn niet zo dik gezaaid.
En qua creativiteit moeten die niet onderdoen, integendeel!
Voor ons Mie-ke gaan we voor een ketogene versie van de zelfgemaakte kaaskroketten. En om eerlijk te zijn, die is een stuk eenvoudiger.
Hier volgt een receptsuggestie:
60g Kiri-kaasjes (1st=20g)8g Eiwit
10g Amandelpoeder
Het eiwit lichtjes loskloppen. De Kiri-kaasjes in het eiwit dompelen en daarna door het amandelpoeder rollen. Nog even in de koelkast laten opstijven.
Zeer voorzichtig één voor één frituren in olie.
Serveren met groentjes en mayonaise, volgens ratio.
Zo zien de Keto-KaasKroketjes eruit. Lekker, hé!

Dit zijn de 'echte' kaaskroketten, bijna professioneel...

!! Een ketogeen dieet mag enkel op medisch advies en onder dieetbegeleiding worden opgestart. De gepubliceerde recepten moeten steeds op maat van de patiënt worden aangepast en worden nagerekend met de door u gebruikte producten. Mie Keto draagt op geen enkele wijze verantwoordelijkheid voor het gebruik van deze recepten.
Labels:
kaas,
proeven,
recept,
verjaardag
Abonneren op:
Posts (Atom)

