Wat als?

Je ontdekt dat de fles met frisdrank Zero, helemaal geen Zero is? En dat deze fles leeg is. En dat ons Mie-ke superenthousiast was over deze 'nieuwe frisdrank'.

Tja. Vijf jaar ketogeen dieet ten spijt, tegen zoveel suiker is het niet opgewassen. De ketose is Zero.
Gelukkig voelt ons Mie-ke zich prima. Ik voel me kiplekker, roept ze. Een beetje suikerdronken, lijkt me. Het gaat ook prima met haar: geen aanvalletjes, gelukkig! Wellicht dankzij de dubbele medicatie die ze bovenop het dieet toch nog dagelijks moet slikken.

Meteen schakel ik 'actieplan streng dieet' in. Voorlopig even geen light frisdranken, geen gekocht ijs en correct afwegen. Ik verwacht dat ze na een dagje toch wel terug in ketose zal zijn.
Niet dus.

Na twee dagen schakel ik 'actieplan superstreng dieet' in. Geen light frisdranken, geen gekocht ijs, correct afwegen én een verhoogde ratio. Met stip van 2,5:1 naar 3:1. Het loont! Na nog eens twee dagen is ons Mie-ke terug waar ze moet zijn. In ketose, dus.

Maar het was schrikken. Dit was ons tijdens al die jaren nog nooit overkomen. Hoe had het kunnen gebeuren?
Ten eerste: er heeft iemand het winkelrek niet goed gevuld. Ik nam twee flessen uit het rek. De eerste was Zero, de tweede niet.
Ten tweede: ik heb dat niet opgemerkt en tot de fles leeg was ook niemand anders. De verpakkingen lijken immers heel sterk op elkaar.
Ten derde: niemand heeft een verschil geproefd. Hey, what did you expected?
Stom Stom Stom.

Het ketogeen dieet, een delicaat evenwicht.

Ik ga op reis en ik neem mee... of niet?

Virus in de neus, tast het denkvermogen aan. Het is de meest plausibele verklaring voor wat mij het voorbije weekend overkwam...


Vrijdagavond vertrokken we op familieweekend. Een uitstap van twee nachtjes die veel weg heeft van een kleine volksverhuizing. De autokoffer volgestouwd; we hebben echt aan alles gedacht! 
In volle spits vertrekken, is altijd een uitdaging. Het duurt bijna 20 minuten voor we onze eigen straat uitraken, maar verder gaat het verkeer prima. 
Er zeurt alleen iets in mijn hoofd. Ben ik iets vergeten? Ik denk, ik pieker, ik snif en nies, ik overloop in gedachten de hele badkamer, de schoenenkast, de kinderen, de keukenkasten... 
Ergens tussen Antwerpen en Gent gaat in mijn verkouden hoofd dan toch het knipperlicht aan: 
ik ben het weegschaaltje vergeten!! 
Een precisiemodel in zakformaat waarop we alle ingrediënten voor het ketogeen dieet nauwkeurig afwegen. Een onmisbaar dieethulpje. 
Wat doen we? 
Terugrijden in volle avondspits geeft ons minstens anderhalf uur vertraging en men wacht op ons met het avondeten... Of zouden we na drie jaren ketogeen koken voldoende fingerspitzengefühl hebben gekweekt om zonder weegschaal te werken? 
Voor de avondmaaltijd hebben we een kant-en-klare portie bij. En voor de dag daarna, zien we dan wel wat we vinden tussen de keukenuitrusting.


In de goed uitgeruste keuken is er echter geen weegschaal te bespeuren.
Maar tussen de decoratiestukken in de leefruimte vinden we deze verzameling:

En daar hebben we ons prima mee gered tot er met een nalevering van een familielid een digitale versie wordt meegebracht.

Zondag op weg naar huis, schrijf ik in gedachten al dit stukje. 

'Virus in de neus, tast het denkvermogen aan',  het zou een vette kop boven een krantenartikel kunnen zijn, bedenk ik. 's Avonds bekijk ik nog even de titels in de online-krant. En daar staat: 'Vroege opsporing Alzheimer... via de neus.'

Tja.

Pittig.

Neem nu kersen. Ze mag er doorgaans anderhalf... dolblij is ze.
Deel van de pret is het ontpitten. Zonder pitten kunnen we de kersen netto wegen. En dat is belangrijk, want een pit meer of minder scheelt al gauw een gram. En Mie-ke wil het graag juist, of beter: in haar voordeel.
Dus kocht ik een aangepast toestelletje.

Officieel heet het werktuig: appelboor voor kers en olijf. De omschrijving geeft ons mee:

• snel verwijdert kuilen van kersen en olijven met een druk
• de container verzamelt afgedankte zaden en sap

Het werkt beter dan de promotietekst doet vermoeden.

Bovendien werkt het ook met olijven en hebben we daar een overheerlijk niet-ketogeen recept voor. Geleend van Jamie O. is dit onze versie:

Een handvol kerstomaatjes kneuzen. Een handvol zwarte olijven ontpitten. Mengen met elkaar en olijfolie en fijngesneden basilicumblaadjes. Kruiden met peper en zout. 

Superlekker! Wij nemen handenvol kerstomaatjes en olijven. En volgens mij past het ook in een volwassen ketogeen dieet. Ik heb het nog niet uitgerekend. De smaakpapillen van ons Mie-ke zijn pas tien. Ik heb nog even tijd.

een handvol kersen is een weekportie voor ons Mie-ke

Prut Prot Prrr!

Exact afwegen is bij een ketogeen dieet erg belangrijk. Daarom gebruiken wij ook een diabetes-weegschaaltje dat op 0.1g nauwkeurig weegt. Het is piepklein en het lijkt wel een beetje op een speelgoedversie. Na anderhalf jaar zijn we dit kokeneten-spelen wel al gewend, maar één ding lijkt maar niet te lukken...
Hoe hard mag of moet je knijpen op de bus ketchup om exact 5g eruit te halen? Teveel. Te weinig. 't Is nooit goed. Om van de geluidjes nog maar te zwijgen...