Verjaardag 2

Wat wil Dochter-Zeeman eten voor haar verjaardag? Geen Sushi, dat is al zeker. Wereldzeeën bevaren ja, wereldgerechten worden liever beperkt tot spaghetti Bolognaise. Fan van gewoon eten. Altijd geweest, ook toen ze nog mollige babybilletjes had. Ook al weer enige jaren en centimeters geleden, dat had u al in de gaten.

Dochter-Zeeman houdt van het familiegevoel. 'Eens met het hele gezin uit eten gaan, dat doen we haast nooit meer sinds ons Mie-ke op ketogeen dieet is' zegt ze. Ik moet een beetje nuanceren: uit eten gaan is een dure optie sinds de Dochters geen budgetvriendelijke kinderschoteltjes bestellen. Maar inderdaad ook het ketogeen dieet belemmert dat soort uitstapjes.
Het hoeft geen chique restaurant te zijn: de Italiaan-om-de-hoek is een prima optie voor een spaghetti Bolognaise.

Voor ons Mie-ke neem ik eigengemaakte 'lasagne' mee, hij moet enkel nog even in de oven. Bij de Italiaan-om-de-hoek zijn ze supervriendelijk. Ze informeren nieuwsgierig naar de ingrediënten en samen met onze pasta's serveren ze een pruttelend schoteltje voor ons Mie-ke.

Op restaurant gaan is leuk, ook met een Mie-ke: het eten wordt geserveerd en de afwas wordt voor ons gedaan. We kregen het schoteltje blinkend mee terug!

Wat heb je nodig?
Het recept is een variant op deze groentespaghetti.
60g courgette
30g pesto rosso (Delhaize)
10g ontvette hesp
15g gemalen Gruyère
40g room 40% (Delhaize)
10g olijfolie

Ratio
Wij rekenen 417kcal en een ratio van 2,52:1

Hoe maak je het?
Snijd de courgette in staafjes en maak drie bundeltjes omwikkeld met een plakje hesp.
Meng de pesto rosso, de room en de olijfolie en giet dit sausje over de rolletjes.
Bestrooi met de gemalen kaas.
Schuif in de oven voor een 15 min op 200°C.

Wat het was.

Ziezo, onze zondag-tuinfeest-promotoer zit er op. 

Zo'n bezoekje aan het revalidatiecentrum voelt vertrouwd. We vinden nog blindelings de weg: daar is de school, daar is de leefgroep,... Er zijn nog veel vertrouwde gezichten, maar ze zijn druk aan het werk. Verbazend dat ze na drie jaren nog steeds onze Mie-kes herkennen; het vertelt veel over hun betrokkenheid. Dat is ontroerend. Het maakt ons blij dat onze kinderen in zo'n omgeving werden opgevangen en begeleid. 

Het bezoekje voelt ook wat vreemd. Het is onze leefwereld niet meer. Onze Mie-kes zijn nu goed, dankzij het ketogeen dieet. In de leefgroep verblijven nu andere kinderen die professioneel begeleid worden naar een toekomst met hopelijk betere kansen. Op de boerderij zijn hangbuikzwijnen Huguette en Georgette niet meer. Ook het paard Edelster is verhuisd, maar Stefke is er nog wel. En de ezel Miel. En een hoop aaibare cavia's en konijnen. Ze hebben het geweten...

Konijn ziet Mie Keto eerder als reddingsboei...

we kunnen het hem niet kwalijk nemen!

Geen eiwitten, koolhydraten en vetten.

Wat is Mie Keto van plan?

Vandaag tellen we niet met eiwitten, koolhydraten en vetten. Vandaag geen blik in onze keuken. We palmen de eettafel in voor heel andere bezigheden. We gaan aan de slag met stofjes, vilt, en naald en draad. De reden?

Aanstaande zondag gaan we op uitstap naar het tuinfeest , een evenement waar onze Mie-kes heel erg naar uitkijken. In het revalidatiecentrum delen ze een stukje verleden. Daar werd het ketogene dieet opgestart en deze beginweken waren heftig. Zowel kinderen als ouders vonden steun bij elkaar en bij het  behandelende team.

Mie-kes en wijzelf willen nu gaan pronken hoe goed het gaat. En bovendien willen we graag aan iedereen vertellen dat het ketogeen dieet een leefbare optie is. 

Om in het thema van het tuinfeest te blijven:

Echte speurneuzen kunnen leden van Mie Keto herkennen aan deze broche, geïnspireerd op ons logo:

Het resultaat!

Mie Keto is nog op zoek naar ambassadeurs voor het ketogeen dieet. Zin in een leuk gesprekje of vette tips, spreek ons aan en maakan kans op zo'n leuke broche!

Over springen, spurten en huppelen

Vandaag met onze ketomeid op shoppingtrip geweest. Negen jaar is ze en bezig aan een groeispurtje. Lange broeken die opschuiven naar 7/8 model. Als ze neigen naar 3/4 wordt het zielig. Dus gaan we op stap.
Groeien als je op een ketogeen dieet staat is niet evident. Elk halfjaar worden lengte en gewicht nauwkeurig uitgezet op de standaardcurves. De laatste keer was er een kleine afbuiging te zien naar beneden.
Mijn intuïtie zegt dat we dit nu ruimschoots inhalen: met stip van schoenmaat 33/34 naar 36/37.
Dus ik klaag niet over de groeisprong.

Met een blik op de opgeruimde kleerkast is het 's morgens al duidelijk dat we dit project niet op een uurtje zullen afhandelen. Dus gaan 10-uurtje en lunchbox mee in een handig koelrugzakje. Samen ergens gaan lunchen hoort bij zo'n uitstapje. Waarom zouden we dat niet meer doen? Ik vertel bij het bestellen dat mijn dochtertje haar eigen lunchpakket meeheeft omdat ze een zeer streng dieet volgt. In geen enkele zaak is daar al negatief op gereageerd. Hoewel ik me kan voorstellen dat men de omschrijving 'streng dieet' wel vreemd vindt als ze haar smakelijk een kwak mayonaise zien binnenlepelen...

Goed voorbereid beginnen we dus aan onze opdracht. Winkel in, winkel uit. Rommelen tussen de rekken, passen en draaien voor de spiegel. Mijn smaak versus de hare.
Met het opschuiven van een zeer krappe 128 naar een ruime 140 verandert ook de kledingstijl. Dat is even wennen. Een andere moeder werpt mij een blik vol medelijden toe als dochterlief lyrisch is over een paar - ook naar mijn smaak afgrijselijke - schoenen. Gelukkig heb ik al ervaring met opgroeiende dochters. Het wordt enkele jaren schipperen tussen de verschillende smaken, maar dat vindt wel zijn evenwicht.


Na een dagje confrontatie met fysieke en mentale groeispurten moet ik even bekomen. Ik nestel me in het zachte voorjaarszonnetje in de tuin. Onze pre-tiener heeft zich ondertussen verkleed als prinses en huppelt op haar stokpaardje over het gazon. Van onderwerpen als schoenen met hakjes, bh-topjes en benen scheren is nu geen sprake meer.
En ik bedenk dat zo'n groeisprong wel meevalt als je hem huppelend neemt...