Bloemenkoekjes

Cake of koekjes bakken, dat doet ons Mie-ke graag. Suikerrijk of suikervrij dat maakt niet uit, hoewel van het deeg kunnen snoepen uiteraard een meerwaarde betekent bij deze activiteit.

Het recept haalde ik bij Clara's moeder. Geef toe: kind en koekjes zijn beiden om op te eten!

Het eerste baksel was een fiasco: een plakkerig deeg waar ik geen enkel toonbaar koekje van kon maken. Ons Mie-ke vond ze heerlijk, maar ik werd al zenuwachtig elke keer ze richting recept lonkte. Exit koekjes.

Onlangs kocht ik bij Blokker een koekjestang. 

Zoiets ongeveer (de mijne zit lekker vettig in de afwasmachine). Vijf euro kostte dat ding, een meenemertje dus. 'Je denkt  toch niet dat je daar echt zo'n fancy koekjes mee kan maken', was de reactie van mijn huisgenoten. En gelijk hadden ze. Het lukte alvast niet met gewoon koekjesdeeg, dus wat zou het lukken met dat plakkerige deeg van Clara? De koekjestang verdween in de kast.

Maar ons Mie-ke is een volhouder. En dus haalde ze voorbije vakantie het recept en de koekjestang boven en ging aan de slag. En ziehier het resultaat:

Ik zal u mijn keukengeheimen toevertrouwen.

Zoals gezegd, het originele recept vindt u op www.clarasmenu.com . 

Wat heb je nodig?
28g kokosmeel (Aman Prana)

0,3g natriumbicarbonaat (baksoda)

28g boter

28g kokosolie (Aman Prana)

27g zoetstof Tagatesse 

50g ei (= 1 volledig ei)

2g vanille-essence

Ratio
Wij rekenen een ratio van 2,45:1 en 649kcal voor de hele portie koekjes.

Hoe maak je het?

Smelt de boter en de kokosolie. Voeg ei, zoetstof en vanille toe en mix tot een homogene massa.

Meng het kokosmeel met baksoda en voeg dit bij het boter-eimengsel. Meng goed.

Zet het deeg een halfuurtje in de koelkast zodat boter en kokosolie terug opstijven. Zo krijg je een veel vaster deeg om mee te werken.

Bekleed een bakplaat met bakpapier of een bakvel. 

Vul de koekjestang met het deeg en kies een vormpje. Wij gebruiken een vormpje met 5 bloemblaadjes en dit werkt prima. Maar niet alle vormpjes werken even goed; soms smelt het deeg te hard in elkaar en verdwijnt alle vorm.

Plaats de tang goed verticaal op de bakplaat. De tang maakt echt contact met het papier. Druk op de tang zodat een lading deeg wordt vrijgegeven. Houdt nu het bakpapier tegen terwijl je het hele apparaat met één beweging van het papier wegtrekt. Met een klein beetje geluk heb je nu zo'n echt bloemenkoekje. 

Verwarm de oven op 160°C en bak de koekjes gedurende 8 à 10 minuten.

En zo kregen mijn huisgenoten helemaal ongelijk.

Smakelijk!

Crackers met smaak

De tzatziki geraakte zoals verwacht niet door de strenge toelatingsproef van ons Mie-ke. Nochtans, ik blijf erbij dat het een waardevol receptje is. Maar goed, met een 10-jarige ga ik niet discussiëren over smaak.  Er zijn nog wel smaakvoorbeelden waar we van mening verschillen: ik hou bijvoorbeeld niet van bling-bling of barbieroze. En met enkele jaren geduld groeit dat barbieroze er vermoedelijk wel uit. En dan, dan is de tijd rijp voor mijn geweldige tzatziki!

Wat voorlopig wel in de smaak valt, zijn de multifunctionele crackers. Eén recept met geweldig veel variaties. Voor de feestdagen kunnen ze als basis dienen voor lekkere aperitiefhapjes. In een luchtdichte doos te bewaren gedurende een week. Nu dus al maken en serveren op de feestdis. Een goede voorbereiding is immers de helft van de feestvreugde, niet?

Dit recept is voor meerdere porties - ratio 3,17:1 - 407 kcal

30g amandelpoeder

15g gemalen macadamianoten

10g olie

15g eiwit 

Meng alle ingrediënten tot een vast papje. Verdeel het deeg over een bakvel en dek af met plastic folie. Zo kan je het met een deegroller mooi dun uitrollen. Verdeel het deeg al in reepjes, vakjes of steek leuke vormpjes uit. Bakken in een voorverwarmde oven op 175°C gedurende 10 tot 20 min.

Je kan heel wat variaties maken op dit basisrecept. Naargelang de olie die je kiest, krijg je reeds een ander smaakje. Een beetje mediterraan met olijfolie en Italiaanse kruiden. Een zoete versie met maïsolie, zoetstof en speculaaskruiden. Op de foto: de sesamversie met notenolie en sesamzaadjes (ratio 2,96:1 - 461 kcal)

Mmm, lekker met een beetje roomkaas, zalmmousse, paté, ... en zeker ook met frisse tzatziki!

Ik ga op reis en ik neem mee... of niet?

Virus in de neus, tast het denkvermogen aan. Het is de meest plausibele verklaring voor wat mij het voorbije weekend overkwam...


Vrijdagavond vertrokken we op familieweekend. Een uitstap van twee nachtjes die veel weg heeft van een kleine volksverhuizing. De autokoffer volgestouwd; we hebben echt aan alles gedacht! 
In volle spits vertrekken, is altijd een uitdaging. Het duurt bijna 20 minuten voor we onze eigen straat uitraken, maar verder gaat het verkeer prima. 
Er zeurt alleen iets in mijn hoofd. Ben ik iets vergeten? Ik denk, ik pieker, ik snif en nies, ik overloop in gedachten de hele badkamer, de schoenenkast, de kinderen, de keukenkasten... 
Ergens tussen Antwerpen en Gent gaat in mijn verkouden hoofd dan toch het knipperlicht aan: 
ik ben het weegschaaltje vergeten!! 
Een precisiemodel in zakformaat waarop we alle ingrediënten voor het ketogeen dieet nauwkeurig afwegen. Een onmisbaar dieethulpje. 
Wat doen we? 
Terugrijden in volle avondspits geeft ons minstens anderhalf uur vertraging en men wacht op ons met het avondeten... Of zouden we na drie jaren ketogeen koken voldoende fingerspitzengefühl hebben gekweekt om zonder weegschaal te werken? 
Voor de avondmaaltijd hebben we een kant-en-klare portie bij. En voor de dag daarna, zien we dan wel wat we vinden tussen de keukenuitrusting.


In de goed uitgeruste keuken is er echter geen weegschaal te bespeuren.
Maar tussen de decoratiestukken in de leefruimte vinden we deze verzameling:

En daar hebben we ons prima mee gered tot er met een nalevering van een familielid een digitale versie wordt meegebracht.

Zondag op weg naar huis, schrijf ik in gedachten al dit stukje. 

'Virus in de neus, tast het denkvermogen aan',  het zou een vette kop boven een krantenartikel kunnen zijn, bedenk ik. 's Avonds bekijk ik nog even de titels in de online-krant. En daar staat: 'Vroege opsporing Alzheimer... via de neus.'

Tja.

Kookinspiratie shoppen.

Ik heb het al ooit eens gehad over een bizarre nevenwerking van het ketogeen dieet. Het is nog steeds niet over.
Een nieuwe supermarkt in de buurt? Wij gaan snuisteren en potjes lezen. In de boekenwinkel vind je ons gegarandeerd op de afdeling kookboeken. Maar het neusje van de zalm blijft natuurlijk een echte kookwinkel. Daar zijn we uren zoet.

We hebben net zo'n rondje funshopping achter de rug. Ik heb mijn ogen weer uitgekeken. Tegenwoordig vind je ook wel voor elk menu een apart toestel. Gaande van koffie-apparaten, popcornmachines, ijslollie-makers, chocolade- of andere fonduetoestellen, slagroomspuiten in alle maten, een muffinmachine, blenders en keukenrobots in alle kleuren van de regenboog, hakkers en slicers voor elke groente eentje. Ik wil alles. De keuze is groot, mijn beurs te klein.

Maar hé, ik heb natuurlijk ook wel al wat in de kast staan aan min of meer bruikbare toestelletjes. Dit snijapparaatje om groentensliertjes te maken is bijvoorbeeld een leuke. In een volgend bericht lees je wat wij er mee doen!

groentenslierten maken op twee snijbreedtes,

toestel van het merk Gefu

Maar die ijslolliemachine zet ik misschien toch op mijn verlanglijstje. Voor ons Mie-ke, of wat dacht je?

En nog eens inpakken

Mie-ke is vertrokken op bivak. Da's niet de eerste keer sinds de start van haar ketogeen dieet. En ook de kookploeg heeft een vaste kern die ondertussen vertrouwd is met onze recepten. 

Op basis van het 'gewone' kampmenu maken wij een schema voor 10 dagen ketogeen koken. Met uitzondering van verse groenten en eieren geven we alle ingrediënten mee. Simpel. 

Tot ik alles klaarzet. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar voor zo'n 10 dagen is dat toch een indrukwekkende stapel:

een potje plattekaas, vier flesjes room, een fles suikervrije siroop, twee potten mascarpone, twee versgebakken ketobroden, een pakje boter, een pakje hespenworst, confituur, choco en roomkaas, spekjes en spek, 2 flesjes calogen,  een zakje gedroogde worstjes, een pot noten, twee pakjes kiri-kaasjes, worst, een potje rode kool, een flesje zoetstof, een voorraadje chocolaatjes, vanille-essence, cacaopoeder, knacki-balls, krabcurry, geraspte kaas, vegetarisch bindmiddel, een tube zalmmousse, een flesje olijfolie, een flesje maïsolie, maïs voor popcorn, 2 blikjes fanta zero,...

en verder nog:

twee ijsjesvormpjes, twee kleine schaaltjes, twee mini-schaaltjes, twee spatels, een pannetje, een weegschaal, reservebatterijen, en een assortiment 'tupperware-potjes' in maat mini, tussenin, gewoon en groter...

Is dat nu echt overdreven?

Of toch?

En nu nog alles ingepakt krijgen...

Gelukt! 

En dan nu nog: 

een veldbed, een slaapzak, een deken, negen onderbroekjes (en een reserve), drie handdoeken (waarvan er eentje gebruikt wordt), vijf washandjes (idem opmerking), lange broeken, korte broe... ... ...

Pittig.

Neem nu kersen. Ze mag er doorgaans anderhalf... dolblij is ze.
Deel van de pret is het ontpitten. Zonder pitten kunnen we de kersen netto wegen. En dat is belangrijk, want een pit meer of minder scheelt al gauw een gram. En Mie-ke wil het graag juist, of beter: in haar voordeel.
Dus kocht ik een aangepast toestelletje.

Officieel heet het werktuig: appelboor voor kers en olijf. De omschrijving geeft ons mee:

• snel verwijdert kuilen van kersen en olijven met een druk
• de container verzamelt afgedankte zaden en sap

Het werkt beter dan de promotietekst doet vermoeden.

Bovendien werkt het ook met olijven en hebben we daar een overheerlijk niet-ketogeen recept voor. Geleend van Jamie O. is dit onze versie:

Een handvol kerstomaatjes kneuzen. Een handvol zwarte olijven ontpitten. Mengen met elkaar en olijfolie en fijngesneden basilicumblaadjes. Kruiden met peper en zout. 

Superlekker! Wij nemen handenvol kerstomaatjes en olijven. En volgens mij past het ook in een volwassen ketogeen dieet. Ik heb het nog niet uitgerekend. De smaakpapillen van ons Mie-ke zijn pas tien. Ik heb nog even tijd.

een handvol kersen is een weekportie voor ons Mie-ke

Schadelijk of niet?

Sinds we met het ketogene dieet zijn gestart, heb ik een beetje last van een eigenaardige nevenwerking. Toegegeven, ikzelf ben geen ketogene patiënt, dus dat klinkt wat vreemd. Tot voor kort was ik mij er ook niet van bewust. Maar het is wel degelijk een ernstige nevenwerking.
Ik heb namelijk ontdekt dat ik sinds de start verschrikkelijk veel verzamel.
Zo heb ik een verzameling siliconen spatels. Heel handig zijn die pottenlikkers om de laatste restjes vet uit de potjes en pannetjes te schrapen. Alle grammen tellen immers. Ik heb er ondertussen een 5-tal in verschillende maten en dat is ruim voldoende. Nochtans betrap ik mezelf erop dat ik geen enkel warenhuis of kookwinkel kan passeren zonder de siliconen spatels te bewonderen. Er is altijd wel een modelletje dat ik nog niet heb.
Dat geldt trouwens niet enkel voor die handige spatels. Ik heb ook een gigantische collectie plastic potjes. Van het bekende Tupperware-merk tot de meest goedkope versie. Alle maten en modellen en nog mis ik wel wat. Op zijn minst af en toe het juiste deksel voor het gewenste potje.
Schaaltjes, bordjes, apero-lepels, interessante keukenhulpjes. Het is niet schadelijk, het neemt enkel wat extra plaats in de kast.
Het verzamelen van mayonaisepotten heb ik al bekend. En daar mag ik dit schooljaar nog rustig mee doorgaan van Juf. Wat een opluchting!
Verder verzamelde ik al stapels knipsels: van recepten die een aanzet kunnen geven voor een vet gerechtje, van interessante voedingsproducten, van leuke presentatie-ideetjes, van om het even wat dat inspirerend kan zijn.
Ondertussen startte ik ook met het verzamelen van dozen in alle formaten. Om mijn verzamelingen in te ordenen, want het lijkt soms alsof ik vooral chaos verzamel. Dus de dozen gaan me helpen.

En ik verzamel verhalen over het ketogene dieet. Dus als je er zo eentje hebt, stuur maar door. En tot slot moet ik bekennen dat ik ook mensen verzamel. Mensen die het fijn vinden om deze vette verhalen te lezen. Het zou leuk zijn dat wie regelmatig onze blog leest, zich registreert als volger. Dan krijgt mijn verzameling duidelijker vorm. Bij deze een warme oproep.
Ik beloof dat ik jullie niet in een doosje stop.